MERHABA KARANLIK

Başlık enteresan oldu farkındayım ama sanırım artık Burç karanlıkla tanıştı:) yani…
Hiçbirimiz evde karanlıktan korktuğumuzu (!) belli eder davranışlarda bulunmazken son günlerde karanlık odaya girip kaçtığını gözlemliyoruz.
2289580
Efendim uzmanlara göre; karanlık korkusu büyük oranda çocuklarda olmak üzere yetişkinlerde de görülebilen bir korku türüymüş. Kabus görmeleri karanlığa büyük oranda etki edermiş. Karanlık korkusu çocuk gelişiminin bir ve ilk safhasıymış. Birçok gözlemci (bende dahilim) karanlık korkusunun 2 yaş öncesinde belirdiğini dile getiriyormuş.
Karanlık korkusu ışık olmaması değil, karanlığa saklanmış olası veya hayali tehlikelerin korkusuymuş. 
Freud ile başlayan bazı araştırmacılar karanlık korkusunun ‘ayrılma anksiyetesi’ nin bir tezahürü olduğunu düşünüyorlarmış.
Uzmanlar en kolayı ve en mantıklısı ışığı hafifçe açık bırakmaktır diyor. Bu her tarafta bir ışık olsun her yer ışıl ışıl olsun demek değil. Büyüme hormonu da karanlıkta salgıladığından loş ışıktan da bir süre sonra kurtulmakta fayda varmış. 
Şimdi ey uzman gel sen bizim evde o loş ışığı kapat bakalım neler oluyor tahayyül bile edemiyorum:)
Unutmadan yazayım; çocuklar 2-3 yaşlarındayken hayal edebildikleri fakat fantazi ile gerçeği ayırt edemedikleri yaşta olduklarından korku gündeme geliyormuş.
Bu yaşta bilinmeyenler korkutucu hale geliyormuş. Tv karanlık korkusunu en çok tetikleyen şeylerden biriymiş sesler görüntüler gerçeği hayalden ayıramayan küçük bir çocuk için çok korkutucu olabilirmiş.
O uzmanlara soruyorum; evde çocuğa anaanne veya babaanne bakıyorsa ve onların da tek kafa dağıtıcıları tv ise napciz?
Her çocuk belli seviyelerde karanlık korkusu yaşar ve büyüdükçe bu ortadan kaybolurmuş. Anne babanın çocuğun karanlık korkusu hakkında konuşmaları, çocuğa saygı göstermeleri ve onu anladıklarını göstermeleri çok önemliymiş.İletişime geçince çocuk neden korktuğunu anlatmaya başlarmış. Asla ‘bundan mı korkuyorsun?’ gibi sözler sarf etmicekmişiz. Korkusunu azaltmayacağı gibi utanmaya da başlayabilirmiş.

Çocuğun korkusu hakkında konuşurken sakin olmalı. Onu heyecanlandıracak davranışlarda bulunmamalıymışız. Gece yarısı kalkıp ‘anne’ diye ağladığında ona sakın kızmayıp, ‘neden ağlıyorsun?’ diye soru sormayacakmışız. Yanına gidip, Sizin varlığınız güvende olduğunu hissetmesine yardım edecekmişiz. 

Çocuğunuzu karanlıkla baş etmesi için yüreklendirecekmişiz. Örneğin koltuğun altını veya saat başı kontrol etmek istiyorsa yapacakmışız. Elinden tutup ve o ne istiyorsa, nasıl rahat edecekse onu yapacakmışız.. Çocuklarınız sizin istemediğiniz bir davranışta bulunduğunda onları hikayeler masallarla korkutmayacak, Televizyonun yanı sıra son derece masum gözüken masal kitapları bile bu korkuyu tetikleyebileceğini unutmamalıymışız.. Kitaplardaki resimlere dikkat edecekmişiz.

Uyku öncesi sakinleştirici aktivitelerde bulunmalı. Televizyon seyrettirmemeli, içinde korku unsuru olan kitapları okumamalıymışız. Anne babanın mümkün olduğunca anlayışlı ve destekleyici olması çocuğun karanlıktan korkma sorununu çözmesini sağlayacakmış.

 

Neymiş efendim herşeyde olduğu gibi bu konuda da çocuğumuzla iletişim kuracak onlara saygı gösterecek ve bunu hissettirecekmişiz. Bittabi, ebeveyn olarak her daim yanında olduğumuzu bilmelerini sağlamak da yine asli görevimiz..

Efenim konunun uzmanı olmadığımdan tabiki yazılar alıntıdır. (saglikkurumu.com-webmd.com)

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s